Sint-Laurentiuskerk

De Sint-Laurentiuskerk in Sint-Laureins-Berchem ligt wat buiten de dorpskern, bijna op de grens met Gaasbeek. Die ligging, samen met het feit dat de kerk op een lichte helling staat, doet vermoeden dat zich hier ooit een militaire uitkijkpost bevond, mogelijk in de vorm van een burchtkerkje.

De kerkelijke geschiedenis van het dorp loopt grotendeels parallel met die van het naburige Oudenaken. Beide dorpen telden te weinig inwoners om elk een eigen pastoor te onderhouden en werden daarom lange tijd door dezelfde geestelijke bediend. Dat verklaart ook waarom Sint-Laureins-Berchem nooit een eigen pastorie heeft gehad. De pastoorswoning stond in Oudenaken en via een pad kon de pastoor zich snel van de ene kerk naar de andere begeven.

We werpen nu een blik op het interieur van dit kerkje.

Meteen valt het houten tongewelf op.

Op deze foto zien we ook de travee die tijdens de laatste verbouwing, in 1902, werd toegevoegd. Binnenin werd hier een extra verdieping aangebracht, waar plaats werd gemaakt voor het koor.

Links vangen we nog een glimp op van de preekstoel, terwijl rechts de biechtstoel zichtbaar is.


Kaarskensprocessie

Jaarlijks trekt op 31 mei de Kaarskensprocessie door het dorp, waarbij het Mariabeeld wordt meegedragen. De processie begint met een korte gebedsdienst in dit kerkje en voert vervolgens langs de drie nog overgebleven kapellen van Sint-Laureins-Berchem.

Naar aanleiding van deze traditie plaatsen heel wat inwoners een kaars voor hun woning, richten ze een geïmproviseerd kapelletje in of versieren ze het parcours met bloemen. Zo krijgt de processieweg een bijzonder sfeervolle uitstraling.

Iedereen is welkom om aan deze mooie traditie deel te nemen.


Kerkhof

Op het hoger gelegen gedeelte van het kerkhof bevinden zich, rechts van de ingang, enkele graven van oorlogsslachtoffers. Het meest opvallende graf is echter dat van Mary Dambiermont. Deze kunstenares verwierf vooral bekendheid met haar wandtapijten, die vandaag over de hele wereld verspreid zijn. Tijdens de laatste jaren van haar leven woonde zij in Sint-Laureins-Berchem.

Haar rustplaats onderscheidt zich van de andere graven: er is geen stenen grafzerk, maar enkel een eenvoudig metalen kruis dat haar graf markeert. Je vindt het links achter de kerk.

Toen het oorspronkelijke kerkhof te klein werd, koos men ervoor lager op het terrein een uitbreiding aan te leggen. Daar bevinden zich vandaag het columbarium en de strooiweide.